ร้านเจ๊กเปี๊ยะ ณ หัวหิน

วันนี้ยังเป็นวันหยุดชดเชยพิเศษอยู่ครับ
“เฮ้ย เขาหยุดกันแค่วันเดียวไม่ใช่หรือ?”
คนอื่นหยุดชดเชยวันแรงงานแค่วันเดียว แต่ผมขอ ‘สอง’
ที่ขอเบิ้ลนี้ไม่ใช่ว่าใช้แรงงานมากกว่าคนอื่นหรอกนะครับ แต่ช่วงนี้เหตุการณ์มันชวนให้เครียด ยิ่งมีม็อบมาตั้งประชิดใกล้ออฟฟิศนานเกือบเดือน
พาลทำให้สีหน้าบรรดาเพื่อนร่วมงาน ไม่สนุกสนานเหมือนแต่ก่อน
แม้เราจะบอกว่าไม่เครียด แต่เดินผ่านทหารถือปืนทุกวันก็ไม่ไหวครับ
แถมอาทิตย์ที่ผ่านมา มีบังเกอร์ทรายในกระสอบสีเขียวมาวางบนฟุตบาท ทำให้ตอนนี้อุปกรณ์ประกอบฉากครบสมบูรณ์มากขึ้น
มีทั้ง ‘บังเกอร์มีราย ลาดหนาม ทหารพร้อมอาวุธจริง และกระสุนสำรองอีก 2 แม็ก ในกระเป๋ากางเกง’

“เพ่! จะมาถ่ายหนังเรื่อง ทอง ภาค 5 หรือครับ”

พอมีวันหยุดผมก็รีบมาทำกิจกรรมให้กับพรรคที่ผมสังกัด
เป็นพรรคที่มีชื่อย่อว่า พผ.
ไม่ใช่พรรคเพื่อแผ่นดินนะครับ
แต่เป็น พรรคผ่อน โดยมีนโยบายว่า สร้างชาติด้วยการท่องเที่ยว กลมเกลียวด้วยการพักผ่อน
คนละพรรค กับ พรรคผ่อน ที่ชูนโยบาย ดาวน์น้อยผ่อนนาน

การสร้างชาติครั้งนี้ ผมหนีแดดเมืองกรุง ออกมาหย่อนพุงที่ริมทะเล
นานเหมือนกันครับ ที่ไม่ได้มาหัวหิน จำได้ว่าสมัยเป็นนักศึกษา หัวหินเป็นถิ่นที่ผมแวะไปบ่อยมาก
บ่อยกว่ากลับสุรินทร์บ้านเกิดเสียอีก

การมาเที่ยวครั้งนี้ จึงคล้ายศิษย์เก่าคืนถิ่น
พอไม่ได้มานาน การสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงจะชัดเจนขึ้น

ความ ‘นาน’ ทำให้เห็นความ ‘แตกต่าง’
แตกต่าง เพราะสถานที่นั้นเปลี่ยนไป
แตกต่าง เพราะมุมมองของเราเปลี่ยนไป

ดังนั้น อย่าได้แปลกใจถ้าเราจะอ้วนโดยไม่รู้ตัว
เพราะเราอยู่กับมัน(มันคือพุง)ทุกวัน จึงไม่ทันได้เห็นการพัฒนา แหะๆ

เดี๋ยวนี้หัวหินรถเยอะไม่ต่างจากกรุงเทพครับ ไฟแดงแต่ละจุดกินเวลาหลายนาที
เป็นความเหมือนเมืองกรุง ที่หลายคนไม่อยากให้เหมือน
แต่ยังโชคดีที่เสน่ห์เมืองพักตากอากาศยังคงอยู่เหมือนเดิม
แม้ร้านค้าสมัยใหม่และตึกขนาดใหญ่จะพยายามอย่างเต็มที่ ก็สู้ร้านสไตล์ไทยๆไม่ได้
การดัดแปลงบ้าน เป็นร้านอาหาร ร้านกาแฟ หรือแม้แต่ที่พักขนาดย่อม กลายเป็นที่ถวิลหาของนักท่องเที่ยว

ผมตั้งใจทานมือเที่ยงที่ร้านก๋วยเตี๋ยว หมูสะเต๊ะเจ้าอร่อย
จำชื่อร้านไม่ได้ครับ
ตำแหน่งร้านก็ไม่แม่นด้วย
เลาๆว่า ถ้าขับรถบนถนนเพชรเกษม มองเข้าไปจะเจอร้านตรงหัวมุมสี่แยก เป็นอาคารเก่าๆ และที่สำคัญลูกค้าเยอะตลอด
ข้อมูลผมมีแค่นี้จริงๆ แล้วก็ขับรถตามสัญชาตญาณ
“เย่! เจอแล้ว” เจอแบบฟลุคๆครับ

แต่ครั้งนี้ ผมตั้งใจจำชื่อร้านมาเลย เผื่อหลายท่านจะผ่านไปชิม
ชื่อร้านกาแฟเจ๊กเปี๊ยะครับ
ของอร่อยในร้านมีหลายอย่าง ก๋วยเตี๋ยวทะเล หมูสะเต๊ะ เกาเหลา ผัดไทย น่าลองทั้งนั้น
ร้านเจ๊กเปี๊ยะ

หลังจากทานอิ่มผมก็สอดใส่สายตาไปเห็นป้ายบอกเมนูร้าน
ป้ายขนาดใหญ่บนฝาผนัง แบ่งรายการอาหารเป็น 3 กลุ่ม
ด้านซ้ายเป็นเมนูอาหารกลางวัน ตรงกลางเป็นเมนูเครื่องดื่มและขนมหวาน ส่วนด้านขวาเป็นเมนูอาหารกลางคืน

เป็นการเซ็กเมนท์เมนูตามกล่มลูกค้า “นี่มันหลักการตลาดสมัยใหม่ชัดๆ”
มื้อกลางวัน ลูกค้าเร่งรีบ มาเร็ว ทานเร็ว ลุกเร็ว เหมาะกับอาหารจานเดียว
ขณะที่มื้อค่ำมีเวลานั่งดื่มด่ำกับรสชาติได้เต็มที่ เหมาะกับเมนูกับข้าว กับแกล้ม
ร้านจึงแบ่งเมนูให้เหมาะกับไลฟสไตล์
และด้วยเวลาที่นั่งต่างกัน ดังนั้น ราคาก็ต่างกันด้วย
มื้อเที่ยงจะอยู่ ‘หลักสิบ’ ส่วนมื้อดึกจะเป็น ‘หลักร้อย’

หากใครสังเกตร้านค้าบนฟุตบาท ก็จะเห็นว่าตลอดทั้งวัน สินค้าที่วางขายก็เปลี่ยนไปเรื่อย
‘เช้าๆขายน้ำเต้าหู้ สายๆขายข้าวขาหมู ตกค่ำเป็นอาหารตามสั่ง’
ชนิดอาหารเปลี่ยนไปตามความต้องการในแต่ละเวลา

ริมถนนบนฟุตบาท เมนูอาหารเปลี่ยนไปตามร้านแต่ละรายที่ได้สัปทาน
แต่เจ๊กเปี๊ยะเหนือกว่า “อั๊วะทำร้านเดียวให้เหมือนสองร้าน”

5 thoughts on “ร้านเจ๊กเปี๊ยะ ณ หัวหิน

  1. คุณ mindnotes ตรงข้ามกับผมเลย เพราะผมยังไม่เคยลองมื้อค่ำ

    “ชื่อร้านเดียวกัน แต่อยู่ลาดพร้าว” แบบนี้ต้องลองไปพิสูจน์ครับคุณซัง
    ว่าแต่ที่ลาดพร้าว เขาขายอะไรบ้าง ใช่กาแฟและอาหารมื้อหลักหรือเปล่า?

  2. ร้านนี้ก๋วยเตี๋ยวทะเลอร่อยมาก เพิ่งไปทานครั้งเดียวเมื่อหยุดติดต่อกัน 4 วันโดยบังเอิญเพราะไปซื้อผ้าโขมพัสตร์ที่ร้านไพบูลย์ ใกล้กัน ท้องร้องจึงเข้าไปทานยังไม่รู้ว่าร้านชื่ออะไร ที่นั่งในร้านเต็มจึงนั่งหน้าร้านติดกับร้านขายก๋วยเตี๋ยวทะเล สั่งกาแฟมาดื่ม เพื่อนร่วมทิปตัวใหญ่เห็นเก้อี้ไม้ในร้านว่าง 1 ตัว จึงเปลี่ยนเก้าอี้นั่ง เด็กหนุ่มรับออร์เดอร์กาแฟก็เห็น เหตุการณ์ปกติ แต่พอเริ่มลงมือทานก๋วยเตี๋ยว ได้ 3 – 4 คำ ก็มียายซิ้มบ้าๆ เดินมาบอกว่าลุกขึ้นเปลี่ยนเก้าอี้เดี๋ยวนี้ เอาลงมานั้งได้อย่างไร แล้วก็พล่ามไม่หยุดคิดว่าคนบ้าแถวนี้แล้วทำไมเจ้าของร้านไม่จัดการ มายืนด่าที่โต๊ะ มารู้ทีหลังคนแถวนั้นบอกว่าเป็นเจ้าของร้าน เฮอ เวทนาหัวหินที่แนะนำว่าเป็นร้านอร่อย (มารู้ทีหลัง) ซวยสุดๆๆๆๆๆ ขอสาปส่ง ระวังถ้าขืนปล่อยยายซิ้มออกมาอีกร้านจะมีเจ๊งกับเจ๊งได้อะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s