ต้องพาเข้าบ้าน

match
มีคำถามมาทางหลังไมค์เกี่ยวกับเรื่องจะซื้อแฟรนไชส์ดีไหม?
เลยคิดว่าจะพยายามทยอยเขียนซีรี่ย์แฟรนไชส์ เอาแบบละเอียดๆกว่าเดิม งั้นขอเริ่มเลยหละกัน…

ตามธรรมเนียมไทย หนุ่มสาวที่คบหาดูใจกัน ถ้าจะแสดงให้เห็นว่า ‘จริงใจ’ ก็ต้องพาอีกฝ่ายไปทำความรู้จักคนที่บ้าน
การแนะนำให้รู้จักเบื้องหลังของชายหนุ่มหรือหญิงสาวครั้งนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นในทันทีทันใดครับ แต่มีพัฒนาการอย่างเป็นลำดับขั้น
บางคู่ต้องผ่านการดินเนอร์เป็นสิบครั้ง
บางคู่ต้องผ่านการดูหนังหลายสิบเรื่อง
มีการพบเจอกับเพื่อนๆของอีกฝ่าย
เป็นการช่วยสกรีนไปในตัว ว่าคนๆนี้ “ใช่ตัวจริงหรือเปล่า?”

ค่อยๆเรียนรู้ เพื่อให้เกิดความไว้ใจ ก่อนจะพาไปรู้จักกองถ่ายฯ
เพื่อดูเบื้องหลังการถ่ายทำ ได้รู้จักกับคนเขียนบท คนกำกับ และผู้อำนวยการสร้างตัวจริง
เพราะการเจอกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงยามออกเดท อาจมีบางอย่างอุบไว้ แคะอย่างไรก็ไม่เผยออกมาให้เห็น
และที่สำคัญ การได้เห็นกองถ่ายฯแบบเต็มๆตา เราจะได้มั่นใจด้วยว่า พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกับกองถ่ายฯนี้ไปตลอดชีวิตหรือไม่?

การทำธุรกิจแฟรนไชส์ก็ไม่ต่างกันเท่าใดนัก เพราะธุรกิจนี้จะอยู่รอดก็ต่อเมื่อ ผู้ซื้อ (หรือที่แฟรนไชส์ซี่) กับผู้ขาย (หรือที่เรียกว่า แฟรนไชส์ซอร์) ไว้วางใจกัน
ต่างกันแค่ การร่วมทำธุรกิจไม่ได้ผูกพันไปตลอดชีวิตเท่านั้นเอง

ทางเดียวที่ผู้ซื้อ จะได้รู้จักแฟรนไชส์ซอร์ให้ดีพอ ก็คือ การไปเยี่ยมชมออฟฟิศและโรงงานผลิตของผู้ขาย
ได้เห็นว่ามีบริษัทอยู่จริงๆ ไม่ใช่มีแค่เว็บไซด์และนัดเจอกันตามร้านฟาส์ตฟู้ดส์ ดังนั้น โอกาสจะถูกหลอกก็ลดน้อยลง
เมื่อไปถึงออฟฟิศก็จะได้เห็นรูปแบบการทำงาน ว่ามีความเป็นระเบียบแค่ไหน เพราะการซื้อแฟรนไชส์ไม่ใช่ต้องการเฉพาะตัวสินค้า แต่ต้องการ ‘ระบบการทำงาน’ เพื่อช่วยทำให้ธุรกิจไหลลื่น
ถ้ายังมีกระดาษกองเต็มโต๊ะ ลังกระดาษวางระเกะระกะ โทรศัพท์ดังหลายครั้งยังไม่มีคนรับ พนักงานจับกลุ่มคนกัน
อื้อ! แบบนี้ต้องคิดหนักหน่อยครับ
เพราะผลไม้ก็จะหล่นใต้ต้นอยู่แล้ว ดังนั้นที่สำนักงานใหญ่เป็นอย่างไร ร้านแฟรนไชส์ก็เป็นอย่างนั้น

“แต่เอ๊ะ แล้วเราจะได้เห็นการทำงานที่เป็นธรรมชาติหรือ”
ก็ยากหน่อยครับ โดยปกติแฟรนไชส์ซอร์ที่มีขั้นตอนการเปิดบ้านแนะนำผู้ซื้อ ก็จะพาไปดูภาพสวยๆเท่านั้น
เหมือนรัฐมนตรีลงพื้นที่ ก็จะเจอแต่ผักชี ทั้งๆที่ไม่ได้ดูแลกระทรวงเกษตรฯเลยก็ได้

เมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้ซื้อก็ต้องไปเอง แบบไม่ต้องรอรับเชิญครับ
เหมือนเราบุกบ้านเพื่อนแบบไม่บอกล่วงหน้า ไปถึงหน้าบ้านก็กดกริ่งเลย ซึ่งแน่นอนว่าไม่สามารถซุกซ่อนของรกๆ ได้ทันแน่นอน
อันนี้ก็คล้ายกันครับ
ทำเป็นไปพบใครสักคนในบริษัท
แลกบัตรเสร็จสรรพก็เดินขึ้นไปบนตึก ระหว่างนี้ก็มีเวลาเพียงพอที่จะสังเกตเห็นการทำงานที่แท้จริง
เห็นไหมครับ ไม่มีอะไรเกินความพยายามของเรา
ที่เราต้องทำแบบนี้ ก็เพื่อให้มั่นใจว่า เงินจำนวนมากที่เราลงทุนซื้อแฟรนไชส์ จะไม่สูญหายไปไหน

ภาพจาก http://toothpastefordinner.com/

One thought on “ต้องพาเข้าบ้าน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s